Najaarslezing

 Najaarslezingen

Op 3 oktober 2019 , van 13.30-16.00 uur organiseren we weer een Najaarslezing in het Humanistisch Centrum, W.A.Scholtenstraat 2 in Groningen. De zaal is open vanaf 13.00 uur.

Andries Baart, gasthoogleraar bij de afdeling psychiatrie van het UMC Utrecht, houdt dan een lezing met als titel:  Zorgzame zorg, relationeel zorg geven in de psychiatrie. De lezing is toegankelijk voor leden van Ypsilon, belangstellende familie/naasten van mensen met een psychosegevoeligheid, professionals uit de GGZ en gemeenten.

Aanmelden is noodzakelijk.

Dat kan via deze website met het aanmeldformulier. Klik hier.

Korte inhoud van de lezing:

We weten allang uit onderzoek dat de relatie tussen patiënt en hulpverlener van grote invloed is op het effect van een behandeling. Maar waar moet die relatie dan aan voldoen?

Andries Baart kiest in zijn presentiebenadering een heel eigen insteek om die relatie vorm te geven. Nabijheid en aandacht zijn daarin sleutelwoorden, evenals het serieus nemen van de ander, ook in zijn onbegrijpelijk gedrag. Hij zegt, hulpverlenen gaat over zorgzaamheid in de volle zin van het woord. Hulpverleners hebben daarvoor “scharrelruimte” nodig waarin ze kunnen handelen vanuit hun “professionele wijsheid”.

Baart legt in de lezing uit wat dit betekent voor de professionele hulpverlening en wat je hier als familie/naaste mee kunt.

********************

Meer over de presentiebenadering van Andries Baart.

Herstelondersteunende zorg is in de GGZ een bekend begrip, maar hoe realiseer je dat? Er zijn goede voorbeelden maar meestal zijn dat pareltjes binnen een organisatie. Geven organisaties te weinig ruimte aan de professionals om herstelondersteunende zorg te realiseren of ontbreekt een goed denkkader dat aangeeft waar het om moet gaan?

Voor het beantwoorden van die laatste vraag is de presentiebenadering van Baart een prima vertrekpunt.

Jan Zandijk, landelijk voorzitter van Ypsilon, schreef over de presentiebenadering: “Ik volg Andries Baart nauwgezet. Hij bekommert zich om kwetsbare mensen en zwengelt het maatschappelijk debat aan over wat goede zorg is. Ik vind hem zo goed omdat hij met de presentiebenadering uitzicht biedt op hoop, ook voor de meest kwetsbare mensen die wij kennen. Die laat je niet in de steek. Daar ben en blijf je voor beschikbaar, wat er ook gebeurt. Hij benadrukt dat present werken geen truc is, geen methode, maar dat het voor de professionals aankomt op aansluiten bij de leefwereld van de mens die zorg nodig heeft. Aansluiten betekent dat je begrip opbrengt voor diens situatie, dat je solidair bent, dat voor jou telt wat hem pijn doet en dat je vanuit dat perspectief doet wat gedaan moet worden. Je eigen goede bedoelingen zijn daarbij veelal niet voldoende. Op die manier werken stelt voorwaarden aan de inhoudelijke en persoonlijke ondersteuning van werkers die zo willen werken. Zij zullen hiertoe ruimte moeten krijgen van hun managers en het toezicht op de kwaliteit van zorgorganisaties.”

Andries Baart publiceerde artikelen en boeken. Een recent boek van hem is: De ontdekking van kwaliteit. Theorie en praktijk van relationeel zorg geven. Uitgegeven bij Uitgeverij SWP (2018).